Pages

Wednesday, March 23, 2011

ATM రాజు నుండి…. SEPCTRUM రాజ వరకు

 
పుట్టాలంటే లంచం,పుట్టిన తరువాత బ్రతకాలంటే లంచం, ఆకరికి చావాలన్నా లంచం.నిత్యం మన జీవనం లంచం అనే చట్రం లోనే తిరుగుతుంది. ఒకప్పుడు వందలు వేలు లంచం అంటే నే వామ్మో అనుకునే మనం ఇప్పుడు లక్షల కొట్లలో లంచాలను కూడా లైట్ గ తీసుకునే స్టేజ్ కి వచ్చామంటే లంచాలు,మోసాలు ఎంత కామన్ అయిపోయాయో మన బ్రతుకుల్లో అర్ధం చేసుకోవచ్చు.

                                   
ఒక సగటు జీవి గ నా అనుభవం లో అదీ ఒక రోజు లో జరిగిన అనుభవాన్ని పంచుకుంటున్నాను. హోలీ పండుగకు మా సిస్టర్ వాళ్ళ ఉరు వెళ్దామని ప్లాన్ చేసుకున్నాను. సరే చెల్లి వాళ్ళ బాబు కోసం షాపింగ్ చేద్దాం అని చందానగర్ నుండి కుకట్పల్లి ఆటో లో బయలుదేరాను, కుకట్పల్లి లో ఆటో దిగిన తరువాత ఆటో వాడు మీటర్ మీద 10 రూపాయలు ఎకష్త్ర అడిగాడు, సరే వాడితో ఎందుకు లే గొడవ అని ఆ పది రూపాయలు ఇచ్చి షాప్ లోకి వెళ్ళాను.

షాపింగ్ చేస్తూ కొన్ని ద్రెస్సెస్ తీసుకున్నాను వాటిని సైజు చేపిచడానికి షాప్ వాడి దగ్గరికి వెళ్ళాను,అక్కడ పెద్ద క్యు ఉంది. వాడు "సార్ మీది ముందు ఇవ్వాలంటే ఏమన్నా చాయ్ కి డబ్బులు ఇవ్వండి" అన్నాడు సరే చాలా దూరం వెళ్ళాలి కదా లేట్ అవుతుందని వాడికి 20 రూపాయలు ఇస్తే వాడు 20 నిముషాలలో మన డ్రెస్ కుట్టి ఇచ్చాడు. అలా తొందరగా ఇంటికి చేరుకున్న. నెక్స్ట్ డే ఆఫీసు నుండి డైరెక్ట్ గా రైల్వే స్టేషన్ కి వెళ్లాను,రిజర్వేషన్ దొరకలేదు, సరే జనరల్ సీట్స్ టికెట్ తీసుకుందామని చుస్తే క్యూ పెద్ద రైల్ అంత ఉంది. అప్పుడు ఒకామె వచ్చి టికెట్ కి ఎగాష్ట్రా 50 రూపాయలిస్తే 10 నిముషాలలో టికెట్ తీసుకొస్తా అని చెప్పింది సరే ఇదేదో బానే ఉంది లే పొతే పోనీ అని ఎగాష్ట్రా మనీ ఇస్తే 10 నిముషాలలో టికెట్ తెచ్చి చేతిలో పెట్టింది.

సరే ఇంకా ట్రైన్ కి టైం ఉంది గా అస్సలే మనం వెళ్ళేది పల్లెటూరు అక్కడ ATM లు ఉండవు అని రైల్వే స్టేషన్ లో ఉన్న ATM దగ్గరకు వెళ్ళాను,అక్కడ సెక్యూరిటీ అతను(పేరు రాజు) ఎంతో గౌరవం గా డోర్ తీసి సలాం కొట్టి మరి లోపలి వెళ్ళమన్నాడు, మనీ డ్రా చేసి బయటికి వచ్చేటప్పుడు అంతే గౌరవం తో డోర్ తీసి చాయికి డబ్బులు అడిగాడు,అతని చేతిలో చిల్లర 5 రూపాయలు పెట్టి ట్రైన్ దగ్గరికి వెళ్లాను. ట్రైన్ లో జనరల్ సీట్స్ అన్ని ఫుల్ అయ్యాయి, ఎటు చుసిన సీట్ దొరకలే ఇంతలో ఒకతను వచ్చి సర్ 20 రూపాయలిస్తే సీట్ ఇస్తా సర్ అన్నాడు ఇది బానే ఉందని వాడి చేతిలో 20 రూపాయలు పెట్టి సీట్ తీసుకుని కూర్చున్నాను.

ట్రైన్ స్టార్ట్ అయింది చుట్టూ పక్కల వారి పిచ్చాపాటి స్టార్ట్ అయింది.అప్పుడు కళ్ళు మూసుకుని ఆలోచించాను ఇలా నాకు లానే ఈ ట్రైన్ లో ప్రయాణిస్తున్న సగం మంది ఇలానే ATM  రాజు దగ్గరనుండి సీట్ కొనుక్కునే వరకు ఏడూ ఒక రూపం లో లంచం చుట్టూ తిరిగిన వాళ్ళే కదా.....? ఇలా రోజు ఎంతో మంది ఇలానే ఉన్నారు కదా అనిపించింది. అంటే లంచం అనేది ఒక్క రూపై నుండి మొదలయి లక్షల కోట్లలో రోజు చేతులు మారుతుంది. ఒకప్పుడు అనుకునే వాడ్ని SPECTRUM స్కాం లో లక్షల కోట్లలో Raja స్కాం చేస్తే ఏ  సామాన్యుడు సరిగా స్పందించట్లేదు అని. కాని ఇప్పుడే అర్ధమయింది ప్రతి వ్యక్తి ప్రతి రోజు లంచం అనే స్కాం లో ఏదో ఒక భాగం గా మారిపోయాడని,కాకపొతే ఒక్కోకరిని బట్టి ఒక్కో రేటు ATM Raju ది 5 రూపాయల స్కాం, ఆటో వాడిది 10 రూపాయల స్కాం, రైల్ సీట్ వాడిది 20  రూపాయల స్కాం, రైల్ టికెట్స్ వాడిది 50  రూపాయల స్కాం అయితే SPECTRUM Raja ది లక్షల కోట్ల స్కాం అదే తేడా.అందుకే ఏ వ్యక్తీ ఈ స్కాంలను ధైర్యం గా ప్రశ్నించే నైతిక హక్కు కోల్పోయాడు.

అందరం కలసి రాజ లాంటి వాళ్ళ మీదో లేక బడా బాబుల మీదో చర్య తీసుకుంటే ఈ లంచం అనే రోగం మాసిపోద్ది, అనుకునే ముందు మన మీద మనం చర్య తీసుకుని,ఎవరికి వారు వాళ్లకి పట్టిన రోగాన్ని బాగు చేసుకున్న రోజే ఈ చీడలా పట్టిన ఈ రోగం శాశ్వతంగా మనల్ని మన దేశాన్ని వీడి పోతుంది అని

ఆశిస్తూ…………….సతీష్

4 comments:

Anonymous said...

try to stop giving.... I know not possible in all cases... for ex better to go early to station to get tickets easily...

Anonymous said...

బహుశః ఇలా అలోచించే ఈ డింగరి ఈ బ్లాగ్ తయారు చేసాడనుకుంటా
dd-dingari.blogspot.com
మనవంతు సపోర్టు అందించడం మన భాద్యత.

shruti said...

Andharam badhakaani vadhili pedthey lanchaaluu sagaaniki taggithaayee

Satish Kumar Dhanekula said...

Yes... Yevaro raavaali yedo cheyaali anukokunda manaki maname maarali.

Post a Comment