ప్రేమంటే అర్ధం కాదు...ప్రేమిస్తే వ్యర్దం కాదు

"ప్రేమ అనేది రెండు అక్షరాలు….దానిమీద ఆధారపడ్డాయి కొన్ని జీవితాలు,ప్రేమంటే అర్ధం కాదు,ప్రేమిస్తే వ్యర్దం కాదు".

ప్రేమ న్యుటన్స్ లా కన్నా గొప్పది,డక్వర్త్ లుఇస్ ప్రాసెస్ కన్నా అర్ధం కానిది.ఈ టాపిక్ ఆత్రేయ గారి చేతిలో పడితే మధురమయిన కవిత లా వినిపిస్తుంది,రవి వర్మ చేతిలో పడితే అందమయిన చిత్రం లా కనిపిస్తుంది.అస్సలు ప్రేమ అంటే ఏంటి అని ఒక బగ్న ప్రేమికుడ్ని అడిగితె“మాటలకందని మధురమయిన అనుబూతి”అని చెప్తాడు.అదే ఒక బాద్యత గల మధ్యతరగతి తండ్రి(అదేనండి సినిమాల్లో ప్రకాష్ రాజ్ లాంటి)ని అడిగితె “యవ్వనం లో పెరిగే కొవ్వు లాంటిది”అని చెప్తారు.ఎందుకింత వ్యత్యాసం ఇద్దరి అభిప్రాయాలలో."ఏ దివిలో విరిసిన పారి జాతమో" అని ఒక కవి పాడుకుంటే అలంటి మరో కవి "ప్రేమ ఎంత మధురం ప్రియురాలు అంత కటినం"అని పాడుకుంటాడు.ఇక్కడ మనం గమనించాల్సింది ఒక్కటే ప్రేమ ఎప్పటికి గొప్పదే కాని దాన్ని ఉపయోగిస్తున్న వ్యక్తులే గొప్ప వాళ్ళా కదా అనే దానిమీద ప్రేమ ఆదారపడుతుంది.ప్రేమలో ఎటువంటి తేడాలుండవు అది స్వచ్చమయిన రంగు,రుచి,వాసన,లేనిది.మన బాషలో చెప్పాలంటే కుల,మత,లింగ బేధాలు లేనిది ప్రేమ.

ఒక వ్యక్తి అవతలి వ్యక్తికి తమ ప్రేమను వ్యక్త పరచడం ఎంత కష్టం అంటే దాని కోసం కొన్ని సంవత్సరాలు వెయిట్ చేసిన వాళ్ళు ఉంటారు,ఎవరి ప్రేమలో అయిన అదే ఇమ్పోర్టేంట్.కాని మన సినిమాల లో ఒక్క పాట తో హీరో హీరొయిన్ మద్య ప్రేమను  కల్పేస్తారు.అంతేలే సినిమా అనేది 2:30hrs టైం మాత్రమె కదా ఉండేది.ప్రేమలో పడ్డవాడికి అక్షరాబ్యాసం లెకపొఇన ఆత్రేయలా కవితలు చెప్తాడు,మొగలిపువ్వు లాంటి వాడు కూడా మల్లెపూవు లా ఉండటానికి ట్రై చేస్తాడు.పొద్దున్నే రోడ్ మీద ఎండలో తన ప్రేయసి కోసం పడి గాపులు కాచి ఆకరికి తను ఎదురుగా రాగానే తలదించుకొని వెర్రి చూపులు చూస్తాడు,ఇదంతా చూసే వాడికి పిచ్చి చేస్టాల్లా కనిపిస్తుంది,కాని అది అనుభవించే వాడికి మాత్రం ప్రపంచాన్నే జయించిన అనుభూతిని మిగులుస్తుంది."మనల్ని ఇష్టపడే వాళ్ళని మనం పట్టిచుకోము,మనం ఇష్టపడే వాళ్ళు  మనల్ని పట్టిచుకోక పోఇన వదిలిపెట్టం" ఈ లాజిక్ కన్ఫ్యుసింగ్ గ ఉన్నా ఇది మాత్రం నిజం.

పెద్ద వాళ్ళ దృష్టిలో ప్రేమంటే ట్యాంక్ బండ్ మీద,సినిమా హాళ్ళలో,పార్కుల్లో చెట్టా పట్టాలు వేసుకుని హద్దులు దాటటమే ప్రేమంటే అనే అభిప్రాయాన్ని కల్పిచ్చింది మనమే.స్వచ్చమయిన గాలి ప్రాణ వాయువు లాంటిది,అదే గాలిలో విష వాయువులు కలిస్తే ఆ గాలి ప్రాణాంతకంగా మారుతుంది.స్వచ్చమయిన గాలి లాంటిదే ప్రేమ కుడా,అదే ప్రేమలో  స్వార్ధం,కుళ్ళు,కుతంత్రాలు కలిస్తే మధురమయిన ప్రేమ కాస్త విషాదం గ మారిపోతుంది.అందుకే ఈ యాసిడ్ దాడులు ఇవ్వన్ని,యాసిడ్ పోసిన వాడల్ల చెప్పే కారణం ఒక్కటే "నన్ను నా ప్రేమను ఆ అమ్మాయి లేక అబ్బాయి మోసం చేసారు" అని.మోసం చేస్తే యాసిడ్ పోస్తారా? నిన్ను మోసం చేసారు అంటే అస్సలు ఆ అమ్మాయి లేక అబ్బాయి నిన్ను  ప్రేమించలేదని అర్ధం.ప్రేమలో మోసం స్వార్ధం ఉండవు.అలా అంటే మనం మన తల్లిదండ్రుల మరియు వాళ్ళ ప్రేమను ఎన్నిసార్లు మోసం చెయ్యట్లేదు,ఇలా మోసం చేసిన ప్రతి వాళ్ళ మీద యాసిడ్ పోయాలంటే మన పేరెంట్స్ కి కెమికల్ లాబ్స్ లో ఉన్న యాసిడ్ మొత్తం ఇచ్చినా సరిపోదు మన మీద పోయటానికి.

ప్రేమను పంచాలి కాని ప్రేమను ఆసించొద్దు,అలా ఆశిస్తే అది స్వార్ధం అవుతుంది తప్ప ప్రేమ కాదు,ఎంతో గొప్ప వ్యక్తి మదర్ తెరీసా ఆమెకు ప్రేమను పంచడమే కాని ప్రేమను ఆశించడం తెలీదు.”ఒకసారి మదర్ తెరీసా పని చేసే ఆశ్రమం కు ఒక బ్రిటిష్ రాణి వెళ్ళినప్పుడు అక్కడ మదర్ తెరీసా ఒక కుష్టు రోగి వంటిని తుడుస్తూ కనిపిచ్చిందట,అప్పుడు ఆ రాణి నాకు 100 కోట్లు ఇచ్చినా కూడా నేను ఆ పని చేయను అందట,అప్పుడు మదర్ తెరీసా నేను కుడా అంతే అన్నారట".ఆఆ మాటల్లో ఎంత నిస్వార్దమయిన ప్రేమ ఉంది.అందుకే ఎదుటి వాళ్ళని ప్రేమించే వాడు ఎప్పుడు సంతోషం గా ఉంటాడు,ఎదుటి వాళ్ళ ప్రేమను ఆశించే వాడు ఎప్పుడూ బాధపడుతూ ఉంటాడు.

"ప్రేమంటే అర్ధం కాదు" అనే లానే ప్రేమను ఉంచుదాం...
"ప్రేమంటే వ్యర్దం"అనేలా మాత్రం నడుచుకోవద్దు. అని ఆసిస్తూ........






ప్రేమతో……………………………..సతీష్.

వృక్షో రక్షతి రక్షితః

నేను ఇంటర్మీడియట్ చదువుతున్న రోజులు.కాలేజ్ కి వెళ్ళగానే ఈ రోజు జన్మభూమి కార్యక్రమం ఉంది అన్నారు.మా అందరికి చాలా సంతోషం వేసింది.అస్సలు జన్మభూమి  కార్యక్రమం అంటే ఏంటో మాకు తెలీదు,అందులో అస్సలేమి చేస్తారో అంతకన్నా తెలీదు.కాని క్లాసు లు జరగవు ఆ రోజు అనే చిన్న సంతోషం అంతే.అందరికి మొక్కలు ఇచ్చి రోడ్ పక్కనే నాటమని మా మేడం చెప్పారు,అప్పుడు మాకు క్లాస్సేస్ వినడం కంటే ఈ పనేమీ పెద్ద కష్టం గ కనిపిచ్చలె,అందరం మొక్కలు నాటుకుంటూ వెళ్ళాం.ఆ రోజు అలా గడిచిపోయింది.ఆ రోజునుండి మేము నాటిన మొక్కల్ని రోజు చూస్తూ అవి పెరుగుతుంటే చాలా ఆనందం గ అనిపిచ్చింది…అలా 1 మంత్ గడిచిన తరువాత గవర్నమెంట్ వారి పుక్లయినేర్ రోడ్ సైడ్ పయప్ లైన్ అంటూ కాలువలు తవ్వుకుంటూ ఈ మొక్కలను కూడా తవ్వుతూ పోయింది.మొక్కలు నాటిచ్చింది గవర్నమెంట్,మొక్కలను పికుతుంది కూడా గవర్నమెంటే.అస్సలేమి జర్గుతుందో తెలుసుకునే అంత,తెలుసుకోవాల్సిన అంత తెలివి కాని అప్పుడు మాకు లేదు.కాని ఇప్పుడు ఆలోచిస్తే తెలుస్తుంది ఆ రోజు మేము నాటిన మొక్కలు ఉండి ఉంటె ఈ రోజు అవి మహా వ్రుక్షాలై ఉండేవి.

మనం ఒక విషయాన్ని తెల్సుకుంటే చాలా ఆశ్చర్యం వేస్తుంది.“జోస్ థామస్”అనే వ్యక్తి చాలా కాలం క్రితం నీలగిరి కొండల మీద ఒక్కడే 10 వేల మొక్కలు నాటాడట,అప్పట్లో అతన్ని "మాడ్ థామస్"అనే వారట,20 సంవత్సరాల తరువాత అవే మొక్కలు ఇప్పుడు మనందరం లైఫ్ లో ఒక్కసారన్న పీస్ఫుల్ గ వెళ్లి చూడాలనుకునే ఊటీ లా ఫేమస్ అయ్యాయి.నేను MBA జాయిన్ అయి కాలేజ్ కి వెళ్తుంటే రోడ్ పక్కన పూల మొక్కల వాళ్ళ దగ్గర ఒక చిన్న ఎల్లో ఫ్లవేర్స్ ఉండే మొక్క చూసాను,అది చాలా నచ్చి ఇంటికి తీసుకొచ్చి నాటాను,రోజు దాన్ని చాలా జాగర్తగా వాటర్ పోసి పెంచుతున్దేవాడ్ని ఒక రోజు సడెన్గా మా లేగ దూడ హాఫ్ మొక్కని తినేసింది(పాపం దానికేమి తెల్సు ఆకలేసింది దానికి).కాలేజ్ నుండి ఇంటికి రాగానే దాన్ని చూడగానే చాలా  బాధ వేసింది లేగ ని చూడగానే కోపం వేసింది,కాని ఏమి చేయలేము మళ్లీ దాన్ని జాగర్త గ పెంచాను,2years లో అది చాలా పెద్దగ అయింది.ఇంటికే అందం వచ్చింది ఈ లోపు నేను జాబ్ అంటూ హైదరాబాద్ వచ్చా,కొన్ని రోజుల తరువాత ఇంటికి వెళ్లాను,ఇంటిముందు చుస్తే ఆ మొక్క లేదు కనీసం దాని ఆనవాళ్ళు కూడా లేవు.వెంటనే మా పెద్దమ్మని అరిచా"పెద్దమ్మ మొక్క ఏమయింది"అని,పిన్ని మొక్కని నరికిచ్చేసింది ఆ మొక్క పువ్వులన్నీ గుమ్మం లో చెత్తలా పడుతున్నై అని అంది.ఒక్కసారి నాకు చాలా బాద వేసింది 4years కష్టపడి పెంచుకున్న మొక్కని నరికేసారే అని,ఎవర్ని ఎమనలేకపోయాను.ఇదంతా సిల్లీ విషయం లా ఉంది కదా….కాని ఆలోచిస్తే నాకర్ధం అయింది మనం ఇష్టపడి పెంచుకుంటే ఆ మొక్క మన జీవితం లో ఒక ఫ్రెండ్ అవుతుందని అప్పుడు అర్ధమయింది.

మనం చిన్నప్పుడు ఒక కత చదువుకొని ఉంటాము "ఒక తాత రోడ్ పక్కన ఒక మామిడి మొక్క నాతుతుంటాడు,రోడ్ పక్కన వెళ్ళే వ్యక్తి తాత తో “తాత ఇంకా నువ్వు మా అంతే రెండు,మూడేళ్ళు బ్రతుకుతావేమో,కాని మామిడి మొక్క పెరిగి కాయలు కాయలంటే 10 సంవత్సరాలు పడుతుంది,నీకెందుకు అంత ఆశ"అన్నాడు.అప్పుడు తాత ”నేను తినక పోఇన మా మనవళ్ళు లేదా ఈ రోడ్ మీద వెళ్ళే ని లాంటి బాటసారులన్న రేపు తింటారు కదా”అన్నాడు".ఇదంతా ఎందుకు చెప్తున్నానంటే మన రాష్ట్రం లో సిటీ లో రోజుకి 2 గంటలు,పల్లెటూర్లలో రోజుకి 8 గంటలు కర్రెంట్ కోతలు రావడం.టైం కి వర్షాలు లేక రైతులు పంటలను నష్టపోవడం,సిటీ లో 2 డేస్ కి ఒకసారి డ్రింకింగ్ వాటర్ రావడం వీటన్నిటికి కారణం రోజు రోజు కి అడువులు తగ్గి పోవడం.మన దేశం లో పులుల సంక్య 1100 మాత్రమె,అంతే మన జాతీయ జంతువులూ 100 కోట్ల జనాబాలో 1100 పులులు మాత్రమె ఉన్నాయ్ అంటే మనకెంత సిగ్గు చేటు.భవిష్యత్తు లో మన పిల్లలికి పులి అంటే ఇలా ఉండేది అని ఏ హాలీవుడ్ సినిమా కో తీసుకెళ్ళి చూపిచ్చే రోజు రాబోతుంది త్వరలోనే.దీనంతటికి కారణం మనలో చెట్లను  కాపాడాలి,చెట్లను నాటాలి అనే చిన్న ఆలోచన లేకపోవడమే.

మనం అనుకోవచ్చు తినడానికే టైం సరిపోని ఈ బిజీ లైఫ్ లో ఇంకా మొక్కల గురించి ఆలోచించడమ అని,మనం ఇప్పుడు మొక్కల గురించి ఆలోచించకపోతే మన పిల్లలకి కనీసం తాగటానికి మంచి నీళ్ళు తినడానికి తిండిని కూడా సరిగా అందించలేము.మనం కనీసం మన పుట్టిన రోజు అనేది సంవత్సరం లో ఒక్క రోజే వస్తుంది కదా ఆ ఒక్క రోజు ఒక మొక్క  నాటి దాన్ని కాపాడితే,అలా ప్రతి రోజు ఏదో ఒక వ్యక్తి పుట్టిన రోజు ఉంటూనే ఉంటుంది ప్రతి వ్యక్తి అలా నాటితే  రోజుకి వందల వేల మొక్కలు నాటొచ్చు,అవి మన భవిష్యత్తు కు ఎంతో ఉపయోగ పడొచ్చు.మనం ఒక్క రోజు చేసే పని మన జీవితాంతం ఉపయోగపడుతుంది కదా.”వృక్షో రక్షతి రక్షితః”మనం వృక్షాలను రక్షిస్తే అవి మనలను రక్షిస్తాయి.ఏ మనిషి ఉపయోగం లేకుండా ఏ పని చేసే రోజులు కావు ఇవి,మొక్కలు నాటడం వల్ల కూడా చాలా ఉపయోగాలున్నై కదా మనమేమి ఉరికే చేయట్లే కదా మనకోసం మన పిల్లల కోసం అని ఆలోచిద్దాం........కొంతమంది కి ఇది సిల్లీ గ ఉండొచ్చు,కాని దీని గురించి కాస్త ఆలోచించిన వాళ్లకు అర్ధమవుతుందని ఆసిస్తూ....సంవత్సరం లో ఒక్క మొక్కయినా నాటదామా.ఈ సారి మన  బర్తడే కి కేకు తో పాటు ఒక మొక్కని కూడా తెప్పించుకుందాం.

Your 's ……………………………………………..సతీష్